
fot. Tomasz Wentland |
spektakl taneczno -
muzyczny
Premiera odbyła się 12 kwietnia 2006r. na Dużej Scenie Kieleckiego
Centrum Kultury
Spektakl jednoaktowy, czas trwania: 65 min.
Artyści biorący udział w spektaklu:
soliści
Maria
Magdalena: Justyna Steczkowska (śpiew), Ewelina Kubot (taniec),
Izabela Hryniuk (śpiew-dubler)
Judasz:
Andrzej Piaseczny (śpiew) , Grzegorz Pańtak (taniec), Artur Telus (śpiew-dubler)
Jezus: Michał Ośka (taniec)
Maryja,
Matka Jezusa: Anna Budnicka (taniec)
zespoły
Zespół Kieleckiego Teatru Tańca ( 22 tancerzy )
Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Świętokrzyskiej ( 60 muzyków
)
Chór Kameralny Fermata oraz studenci Instytutu Edukacji
Muzycznej Akademii Świętokrzyskiej ( 30 śpiewaków )
Autorzy spektaklu
-
scenariusz, choreografia, reżyseria – Elżbieta Szlufik - Pańtak i Grzegorz
Pańtak,
-
kompozytor, opracowanie orkiestrowe i
dźwięki elektroniczne – Paweł Łukowiec
-
poetyckie teksty pieśni – Henryk Jachimowski
-
kostiumy – Grzegorz Skawiński,
-
scenografia – Grzegorz Pańtak, Grzegorz Skawiński
-
opracowanie światła – Grzegorz
Pańtak,
-
przygotowanie i prowadzenie orkiestry – Jacek Rogala,
-
przygotowanie i prowadzenie chóru – Ewa Robak, współpraca – Monika Kozak,
|
 |

|
 |
Każdy
artysta ma pomysły, które chowa w szufladzie, licząc, że kiedyś uda się je
zrealizować. I tak było też z Pasją. Zawsze interesowała nas tematyka
pasyjna. Z biegiem czasu doszliśmy do wniosku, że spektakl musi opowiadać o tym
zdarzeniu w nieco inny sposób, niż w tradycjach liturgicznych, dlatego głównymi
bohaterami są Maria Magdalena i Judasz. Postanowiliśmy spojrzeć na miłość
Jezusa poprzez Marię Magdalenę i Judasza odsuwając fizyczność w tej historii na
plan dalszy i skupiając się nad wymową duchową. Może przez to będziemy w stanie
zrozumieć Judasza, w jego cierpieniu popełnionego grzechu i wybaczyć mu, nie po
to by osłabiać kategorie etyczno –
moralne, ale by uciszać zło. Dać świadectwo siły miłości, która jak w przypadku
Marii Magdaleny spowodowała przeobrażenie duchowe, potrzebne wielu nam
współczesnym.
W
odpowiedzi na te oczekiwania Henryk Jachimowski napisał poemat
złożony z refleksyjnych pieśni, które
ostatecznie wynikły z naszych wspólnych rozważań.
Muzyka
do przedstawienia, skomponowana przez Pawła Łukowca sprzyja naszej
interpretacji i utrzymuje dramatyczność
przedstawienia teatralnego.
Elżbieta Szlufik – Pańtak i Grzegorz Pańtak
Teksty pieśni do „Pasji”, spektaklu taneczno-muzycznego Kieleckiego
Teatru Tańca napisałem z myślą, aby uwolnić widza w teatrze od realistycznego
opisu drogi i męki Jezusa. Sprzyjał temu zamysł i projekt scenariuszowy
tanecznego obrazu scenicznego Elżbiety Szlufik-Pańtak i Grzegorza Pańtak,
projekt w którym poszczególne sceny pomyślane zostały jako teatralne
obrazy-znaki., jakby stacje w drodze życia i drodze krzyżowej Jezusa. To
skłoniło mnie do refleksji, że widz w tej nowej teatralnej sytuacji potrzebował
będzie jakiegoś wzoru duchowego
przeżycia. Pieśni Marii Magdaleny oraz Judasza
ułożyłem więc w cykl wspomnień – jakby spowiedzi, próśb, litanii pytań.,
wyznań dręczących sumienie w przywoływaniu grzechu i prawdy.
Judasz – jedyna osoba z najbliższego otoczenia Jezusa, najbardziej
złożona, pełna sprzeczności, chwiejna w tragicznej rozbieżności między własnymi
racjami, doznaniami i zdradą, dramatyczna
– ostatecznie w akcie pożegnania nazywa Jezusa przyjacielem.
Maria Magdalena obdarzająca Jezusa wielką młodzieńczą miłością, potem
grzesznica, wielka grzesznica – jak nazywał ją Jezus – wyrzucona na bruk,
kamienowana i ocalona przez niego,
doznaje takiej duchowej przemiany, że staje się przykładem dla wszystkich.
Kiedy go już nie ma, patrząc na krzyż, w którym on zamknął akt swego Ducha,
Myśli i Miłości, wyznaje: Wiara moja jak szczyt góry na którą wspinam się,
by zbliżyć się do Ciebie, by pytać o
Boga, Gdzie jesteś?.
Judasz i Magdalena to osoby wielkiej pod wpływem miłości przemiany.
„Pasja”, spektakl Kieleckiego Teatru Tańca, projekt kreacji tanecznej i
duchowej, myślę że za przyczyną także pieśni śpiewanych przez Justynę
Steczkowską i Andrzeja Piasecznego będzie powodem do zamyślenia się nad tym, co
zdarzyło się wtedy 2000 lat temu i jaki to ma sens dzisiaj, teraz....
Henryk Jachimowski
|